Ocena zagrozenia wybuchem dla lakierni

Dyrektywa ATEX w polskim systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Zwraca się do wyrobów przeznaczonych do produkcji w odległościach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać rygorystyczne wymagania sprowadzające się nie wyłącznie do bezpieczeństwa lecz oraz do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W treść przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a dodatkowo związane z obecnym wszystkie procedury oceny w centralnej mierze zależne są od poziomu zagrożenia środowiska, w którym określone danie będzie pracowało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi robić określony produkt, by mógł stanowić zwracany w strefach zagrożonych wybuchem. Jednak o które strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje bardzo wielkie zagrożenie wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Jest ich dwie. W głównej części spotykają się urządzenia, które sięga się w podziemiach kopalni i na przestrzeniach, jakie potrafią być zagrożone wybuchem metanu. Druga część kojarzy się do urządzeń, które podaje się w drugich miejscach, ale jakie potrafią istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludzi urządzeń funkcjonujących w strefach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Jednak bardziej wrażliwe wymagania można z łatwością odnaleźć w wartościach zharmonizowanych.

Należy mieć, że urządzenia przyjęte do czynności w okolicach zagrożonych wybuchem powinny być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien być piękny, widoczny, stały i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm ochrony lub pojedyncze zaopatrzenia w obowiązku zapewnienia zgód z prawymi przepisami i wymaganiami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.